مرا از دست اینان وارهانید!
به گوشم جای این آیات افسوس
سرود زندگانی را بخوانید!
دل من چون پرستوی بهاری است
از این صحرا به آن صحرا فراری است
شکیب او همه در بی شکیبی است
قرار او همه در بیقراریست
هنوزم چشم دل دنبال فردا است
هنوزم سینه لبریز تمناست
هنوز این جان بر لب مانده ام را
در این بی آرزوئی آرزوهاست
اگر هستی زند هر لحظه تیرم
وگر-از عرش-برخیزد صفیرم
دل از این عمر شیرین برنگیرم
به این زودی نمی خواهم بمیرم!
